El soe sa quando el vien fora
anca a luna se vede quando spunta a còa,
a Primavera sbòcia… tuto fiorisse,
l’Està riva quando fa caldo e a natura slusega,
l’Autun vien quando el creà canbia còeor
e casca xo e foje,
l’Inverno vien portà dal fredo.
Tuto xe xa preordinà
tuto senbra ritmà
anca e ore dansa a tenpo,
l’alta e bassa marea xe ogni dì,
e bestie, anca njaltri,
nassemo, vivemo pò morimo
pì che un ciclo someja un tondo
che gira all’infinio,
ma chi xe che me fa girar
e che me carga come un carion?
Il sole sa quando nasce / anche la luna si vede quando spunta, / la Primavera sboccia… tutto fiorisce, / l’Estate arriva quando è caldo e la natura brilla, / l’Autunno arriva quando il creato cambia colore / e cadono le foglie. / Tutto è già preordinato / tutto sembra ritmato / anche le ore danzano a tempo, / l’alta e bassa marea viene ogni giorno, / gli animali, compreso noi, / nasciamo, viviamo e poi moriamo / più che un ciclo assomiglia ad un cerchio / che gira all’infinito, / ma chi è che ci fa girare / e ci ricarica come un carillon?
