Pensando a chi che manca
no se poe farla franca,
ogni fameja ga i so’ andai
anca quei destirai rento i prai,
da tempo che semo nassui
gavì laorà tanto ma anca passui,
ze che no’ se sa mai a che ora
che me ciama queo de sòra,
sensa un brancon de strasse
se va come se gnente fusse….
Soéo ricordi se portemo de la
tanta fadiga no’ se fa…..
« Motocicletta
Miele »
