Caro pesse de mare,
al passà te me fe tornare,
quando in granaro te vedeo picà,
vissin al to amigo baccaéà.
A quei timpi el scheo poco vaeva
soéo i signori in automobie viajava,
e pa’ i poareti el so’ sénare,
te jeri ti, a poenta, e el deo pì longo da ciuciare.
Desso che con l’euro semo in Europa
ti cara renga te si montà in cavaéo in gropa,
e col to cavalcar
el presso tuo continua a aumentar.
A te valivi manco de ‘na sardina
desso te si pari de ‘na teta dea Regina,
un bocon da gran signore
sia cota, ae bronse o co’a pignata a vapore.
Ma che’l poareto no te voe desmentegare,
anca se te costi cara
con a poenta se pol ancora tociare.
Scritta dall’amico Luciano de Fontaniva
