Vento de novità
a paroe te trasporta la,
el vento te spassoéa a polvare da dosso
basta che no’ vegna a bora a trarte sul fosso,
a paura del vecio no’ a ze passada
importante ze che no’ a sia rinovada,
e guere basta stroncar a fame de schei
che i pì no’ i ga gnanca quei,
tempi de cambiamenti radicai
e capir che no’ se ze soéo sfrutai.
« Pensare
Venticinque »
