Rivà anca st’ano, coe pene in tel core,
massa magoni rento, scurisse anca un fiore.
A zente, stanca de tuto ‘sto andasso,
a ze straca e tea vedi, a segna el passo.
Alegresse sempre manco
a me sa che a sia ‘na spina sul fianco.
Alsemo i oci al ceo e metemosse a pregar,
“chi poe darte réta, se fora piove”,
‘sta contento e scominsia a fiscìàr.
