Son sarà su rento casa mia,
quanta nostalgia,
quanti rimpianti
anca sensa pianti.
Averla fata su con tanta fadiga
passiensa e tanto amore
ghe ga vossuo anni de suore,
desso son drio desfarla,
rancura, spaca, rompi fa pressa,
no’ ze proprio ‘na manna,
in quatro dì, ze tuto finì.
Quanto presto ze desfare
che’l fare.
Sono dentro a casa mia, / quanta nostalgia, / quanti rimpianti / anca senza pianti. / Averla costruita con tanta fatica / pazienza e tanto amore / ci sono voluti anni di sudore, / adesso l’ho venduta pertanto la svuoto, / recupera, spacca, rompi far presto, / non è proprio una manna, / in quattro giorni, è tutto finito. / Quanto presto è distruggere / che costruire.
